OVER LUCAS
We spraken Lucas Wolfe over zijn overstap naar The Factory, hoe hij bij zijn eerste klant een Azure landing zone herbouwde en wat hem buiten werk bezighoudt: trailrunning, alpiene routes en lange dagen in de bergen.
Hoe ben je bij The Factory begonnen?
Ik ben twee jaar geleden gestart, in de Covid-periode. Mijn werkgever van toen wilde niet richting de Cloud, en ik juist wel. Dat zette me aan het denken over andere mogelijkheden. Ik sprak met meerdere Cloud-georiënteerde bedrijven en had eigenlijk al een keuze gemaakt. Ik zou niet naar The Factory gaan: maar toen ik dat thuis vertelde, vroeg mijn vrouw als eerste: “Waarom ben je dan niet blij?”
Een van de partijen die ik sprak was natuurlijk The Factory. Dat gesprek gaf een heel goed gevoel: de focus en passie voor engineering sprong eruit. Daardoor dacht ik: “Ik wil met deze mensen werken” en “Dit gaat me wél gelukkig maken.”
Ik ben op mijn gevoel afgegaan en toch bij The Factory gestart. De vraag die het verschil maakte, kwam toen ik vertelde dat ik ergens anders zou beginnen: “Weet je zeker dat dit de beste keuze is voor jou?”
Dat zegt veel over hoe we met elkaar communiceren: open en met de beste intenties.
Had je doelen toen je startte bij The Factory?
Voor ik bij The Factory begon, lag mijn focus vooral op integraties en data. Ik wilde veel breder de Cloud begrijpen. Ik dacht: eerst de basis, dus ik wilde prioriteit geven aan (Cloud) networking. Bij mijn eerste klant werkte ik aan het herbouwen van hun Azure landing zone. Ik heb een hub-spoke model gebouwd en bestaande workloads gemigreerd. Daarna kon ik “networking” afvinken. De kers op de taart was het behalen van mijn Azure Solution Architect-examen.
Je project bij de klant is afgerond. Wat is de volgende stap?
Ik heb nog geen volgende “doel” op papier staan. Wel ben ik gestart bij een nieuwe klant. Ik wilde graag samenwerken met een collega van The Factory, en dat doe ik nu ook. Een nieuw doel komt vanzelf; het moet concreet zijn en passen bij het huidige project. Anders vergeet ik het weer: of kan ik het niet goed toepassen.
Toen je begon waren jullie met 12, nu bijna 30. Verandert dat de cultuur?
Laat ik een vergelijking maken. Stel: je volgt al 10 jaar dezelfde band. Ze maken niet tien jaar lang exact dezelfde muziek: maar dat maakt ze niet minder goed, of minder leuk om naar te luisteren.
Dus ja: The Factory groeit en verandert, maar dat ging organisch. We bouwen nog steeds voort op dezelfde principes. Collega’s zijn open, divers en hebben passie voor hun vak. En eerlijk gezegd vind ik het ook prettig: meer diversiteit in denkwijze en meer mensen om mee te sparren.
Wanneer zou je werken bij The Factory aanraden?
Bij mijn vorige baan miste ik collega’s met de drive om echt de diepte in te gaan. Het is meer dan “gewoon je werk doen”. Je moet daar een beetje voor gemaakt zijn.
Het gaat niet alleen om wat je wel of niet kunt. Het gaat vooral om wie je bent: je passie en je persoonlijkheid.
We hebben bijvoorbeeld iemand met een passie voor planten, en collega’s die hobbymatig veel met home automation bezig zijn. Zulke mensen duiken graag de diepte in. En als het werk af is, vraag je je af: was dit werk: of was dit één groot avontuur?
Wanneer zou je werken bij The Factory níet aanraden?
Als je vooral wilt blijven waar je bent. Als je niet echt geïnteresseerd bent in meer dan het trucje dat je al kent. Dan denk ik niet dat The Factory een goede match is.
Wat doe je naast je werk?
Ik houd van hardlopen: hoe zwaarder, hoe beter. Het ultieme doel is de UTMB (Ultra-Trail du Mont-Blanc): 172 km binnen maximaal 46 uur. Ik wil mijn eerste 100 km trail run doen, mik op minimaal twee marathons en ik wil een aantal alpiene toppen beklimmen: Pollux & Castor (tweelingtoppen) (drie keer) en de Breithorn Traverse (oost-west): allemaal 4000+ meter.
Ben je op vakantie ook zo sportief?
Begin juni was ik met een vriend in het Gran Paradiso National Park in Italië, met als doel de gelijknamige berg te beklimmen (4061 m). Voor acclimatisatie liepen we op dag één van onze camping op 1810 m naar 2710 m om te lunchen in berghut Frederico Chabod. Onderweg kwamen we van alles tegen: steenbokken, alpenmarmotten, watervallen en bloemen boven de boomgrens. Echt prachtig.
De dag erna begon onze poging op de Gran Paradiso. Eerst terug naar de berghut voor een overnachting. De volgende nacht om 03:00 uit bed voor de klim. Helaas moesten we omkeren door slecht weer op ongeveer 3800 m, maar het was alsnog een fantastische ervaring.